„Wtedy sługa padł mu do stóp i prosił go: „Panie, okaż mi cierpliwość, a wszystko ci oddam”. Pan ulitował się nad owym sługą, uwolnił go i dług mu darował”. Jaka jest wymowa dla nas dzisiaj proklamowanego fragmentu Ewangelii? Nie o wzbudzenie strachu tu chodzi. Nie o matematykę i handel wymienny, wyrachowanie, bilans zysków i strat. Raczej o to, abyśmy dali się pociągnąć Miłości – nieogarnionej „pojemności” Bożego serca i taka miłością napełniali nasze serca, byśmy potrafili przebaczać. Bo wtedy odkryjemy sens życia, gdy staniemy się dla innych źródłem miłości i miłosierdzia. Zapraszamy na niedzielną Eucharystię, w której nasz Pan do takiej miłości i miłosierdzia nas uzdalnia!