Ojcowie KapucyniParafia WniebowstąpieniaParafia Matki Bożej Nieustającej PomocyParafia Św. AnnyStrona Główna
Niedzielne Msze Święte
Parafia Świętej Anny

7.30, 9.00, 10.30, 12.00, 15.00, 18.00

Parafia Matki Bożej

700, 900, 1030, 1200,
1315, 1800

Parafia Wniebowstąpienia

730, 1030, 1200, 1700

W Brzezinach - godz. 900

Wola Lisowska - godz. 900

Czytania na dziś
 
Ur. Świętego Szczepana - 26 grudnia
26-12-2015 13:43 • Ks. Stanisław Rząsa

Wysłuchamy dziś relacji Dziejów Apostolskich o męczeństwie Świętego Szczepana, które miało miejsce w 36 roku po Chrystusie. Podczas tej lektury mogą się w nas zrodzić mieszane uczucia. Przeżywamy przecież Boże Narodzenie. Takie są jednak konsekwencje autentycznego przyjęcia Chrystusa do swojego życia, o czym On sam mówił. Trzeba opowiedzieć się po stronie prawdy, nawet gdyby groziło to śmiercią. Usłyszymy o tym w dzisiejszej Ewangelii. Warto zwrócić również uwagę, że wraz z przepowiednią o prześladowaniach, otrzymaliśmy też obietnicę nadzwyczajnej siły i mądrości. Zbędne są zatem niepokój i lęk przed tym, czego możemy doświadczyć. Należy zaufać Panu Bogu, tak jak uczynił to wspominany dziś Święty Szczepan.

            Z ufnością otwórzmy teraz nasze serca na słowo Boże.

Ofiary składane na tace są przeznaczone na Katolicki Uniwersytet Lubelski.

Nie mogli sprostać mądrości i Duchowi

W drugi dzień świąt Bożego Narodzenia, 26 grudnia, Kościół katolicki wspomina św. Szczepana, diakona i pierwszego męczennika.

Nie mogli sprostać mądrości i Duchowi   repr. Henryk Przondziono Ukamienowanie św. Szczepana, mal. Antoni Cygan

Autor Dziejów Apostolskich podaje, że był on jednym z siedmiu diakonów młodego Kościoła, wybranym do sprawowania opieki nad wdowami i ubogimi (Dz 6,1-6). Kiedy gorliwością głoszenia Ewangelii, czynieniem znaków i cudów naraził się starszyźnie żydowskiej i kiedy Żydzi nie mogli w dyskusji sprostać mądrości i Duchowi, z którego natchnienia Szczepan przemawiał, podburzyli oni lud, postawili w Sanhedrynie fałszywych świadków przeciw Szczepanowi i oskarżając o bluźnierstwo przeciw świątyni i Prawu, doprowadzili do ukamienowania go (Dz 6,7-7,60).

W trakcie rozprawy przed Sanhedrynem, kiedy Szczepan wygłaszał płomienne przemówienie obronne, a jednocześnie oskarżycielskie pod adresem Żydów, ci, którzy zasiadali w Sanhedrynie, zobaczyli, że jego twarz podobna jest do oblicza anioła. Pod koniec przemowy Szczepan oświadczył, że widzi niebo otwarte i Syna Człowieczego stojącego po prawicy Boga. Po rozprawie rozwścieczony tłum wywlókł Szczepana za miasto i tam ukamienował. Dziać się to miało kilka kroków zaledwie od Bramy Damasceńskiej.

Kult świętego męczennika rozwinął się natychmiast. Jednak w trakcie prześladowań chrześcijan, których początkiem była śmierć św. Szczepana, a potem najazdu Rzymian i innych nieszczęść, zapomniano o jego grobie. Dopiero w 415 r. św. Lucjan miał sen, w którym ukazał mu się Gamaliel, nauczyciel św. Pawła, i wskazał miejsce pochowania św. Szczepana w Kifaz-Gamla. W miejscu tym biskup Jerozolimy Jan wystawił murowaną bazylikę, a drugą w miejscu, gdzie św. Szczepan miał być ukamienowany. Potem szczątki świętego znalazły się w Konstantynopolu, a w 560 r. dotarły do Rzymu, gdzie umieszczono je w bazylice św. Wawrzyńca za Murami.

W ikonografii Szczepan przedstawiany jest najczęściej w scenie kamienowania, w innych przestawieniach pojawia się jako młody diakon, a jego atrybutami są: gałąź palmowa, księga Ewangelii, kamienie.

Jest patronem woźniców, stangretów, stajennych, murarzy, krawców, kamieniarzy, tkaczy, stolarzy, bednarzy. Wzywany jest w przypadku bólu głowy, kamicy, kolki i opętania, a także w modlitwie o dobrą śmierć.


© 2009 www.parafia.lubartow.pl