Ojcowie KapucyniParafia WniebowstąpieniaParafia Matki Bożej Nieustającej PomocyParafia Św. AnnyStrona Główna
Niedzielne Msze Święte
Parafia Świętej Anny

7.30, 9.00, 10.30, 12.00, 15.00, 18.00

Parafia Matki Bożej

700, 900, 1030, 1200,
1315, 1800

Parafia Wniebowstąpienia

730, 1030, 1200, 1700

W Brzezinach - godz. 900

Wola Lisowska - godz. 900

Czytania na dziś
 
Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego - 12 maja
12-05-2013 10:53 • Ks. Stanisław Rząsa

Wniebowstąpienie Pańskie, zgodnie z relacją świętego Łukasza zarówno w Dziejach Apostolskich jak i w jego Ewangelii, to ostatnie ukazanie się Chrystusa Pana Apostołom, w trakcie którego Zbawiciel nakazał im trwać w Jerozolimie na modlitwie aż do chrztu Duchem, gdy otrzymali moc dawania świadectwa o Chrystusie Zbawicielu. Pan Jezus uniósł się do nieba, aby uświadomić Apostołom, jak powie Święty Paweł w Liście do Efezjan, że odtąd siedzi po prawicy Ojca na wyżynach niebieskich. Jednak równocześnie jest Głową Kościoła, który jest Jego Ciałem. Paweł Apostoł zachęca nas, byśmy dzisiaj przyjęli Ducha Świętego i wielbili, i błogosławili Boga tak jak Apostołowie po wniebowstąpieniu Chrystusa Pana.

Kościół od wewnątrz

ks. Paweł Siedlanowski

Ewangeliści piszą bardzo powściągliwie o wniebowstąpieniu Jezusa. Ciekawe, że główny akcent nie jest położony na spektakularność faktu odejścia Chrystusa do Domu Ojca. Choć jest on ważny, pozostaje głęboko w tle. Uczniowie pokornie godzą się z tajemnicą, której nie potrafią zgłębić. Po ludzku patrząc, może dziwić ich postawa: odchodzi od nich Jezus, a oni „z wielką radością” wracają do Jerozolimy, wielbiąc i błogosławiąc Boga (por. Łk 24, 53). Z czym innym kojarzą się nam rozstania.

Trzeba dobrze zrozumieć dzisiejszą uroczystość, ponieważ zapisany jest w niej moment, mający kluczowe znaczenia dla rozumienia Kościoła. Jest to przestrzeń, gdzie nie ma miejsca na samotność, bezsilność. Jezus jest w nim. Żyje! Niedawno słyszeliśmy zapewnienie: „Nie zostawię was sierotami”. Chrystus wstąpił do Nieba, ale przecież pozostał „wśród swoich”. Ofiarowuje się na ołtarzach całego świata. Zbawia. Codziennie.

Obecność Ducha Świętego sprawia, że jest w nas moc wiary, dzięki której ciągle, mimo przeszkód i niespotykanych dotąd na taką skalę prześladowań chrześcijan, słowo Boże dociera „po krańce ziemi”. Jego uświęcające działanie, prowadzenie w głąb prawdy dają pewność i bezpieczeństwo. Dopiero spojrzenie na Kościół „od wewnątrz” pozwala dostrzec jego piękno. Z zewnątrz, niczym witraż w oknie katedry, może wydawać się mało atrakcyjny, szarobury ludzką grzesznością, ze skomplikowaną siecią prawd, dogmatów, zasad. Perspektywa obrazu „od środka” wydobywa niespotykane nigdzie indziej piękno – okazuje się wtedy, że owe principia są jedynie spoiwem, koniecznym do tego, aby wydobyć maksimum piękna.


© 2009 www.parafia.lubartow.pl